Yazı Büyüklüğü

 

HEARLab Sistemi Kortikal Uyarılmış Potansiyellerin
Analizi Kortikal Ölçüm Nedir?


Kortikal Ölçüm Nedir?
Kortikal İşitsel Uyarılmış Potansiyel (KİUP) ölçümleri, hastanın sesleri kolaylıkla algılayıp algılayamadığını belirlemek için yapılır. HEARLab bu ölçümü yapan odyologlar için kullanımı kolay bir yöntem sunar. Test sinyali hastaya insert kulaklık gibi bir transdüser, kemik vibratörü ya da serbest alan hoparlörü aracılığıyla verilir. Hastanın başına yerleştirilen elektrotlar kortikal yanıtı ölçer. Hastanın test sinyalini algılamış olma olasılığını belirlemek için, her bir yanıtın istatistiksel analizi ("p değeri") otomatik olarak hesaplanır. Odyolog bu analizin doğruluğunu ekranda ölçülen kortikal yanıta bakarak kontrol edebilir. KİUP ölçümleri, sinyali işitip işitmediğini anlayamayan ya da ifade edemeyen her yaştan hastaya yapılabilir. Henüz dil becerileri gelişmemiş bebekler ve küçük çocuklar ile engelli ya da işbirliğine yanaşmayan yetişkinler için kullanılabilir. Kortikal ölçümler esnasında hasta uyanık olmalı, uykulu olmamalıdır. Hasta bir şeyler okuyarak ya da sessiz bir şeyler izletilerek oyalanabilir. Küçük çocuklar ise velinin kucağında tutulabilir ve sessiz bir oyuncakla oynayabilir.

HEARLab piyasaya çıkmadan önce kortikal ölçümler büyük ölçüde yalnızca araştırma laboratuvarlarında yapılmaktaydı. HEARLab, ileri işitsel testlerin klinik düzeyinde ve uygun ücrete yapılabilmesi amacıyla, National Acoustics Laboratory Avustralya'nın personeli tarafından son birkaç yılda geliştirildi. Alandaki ilerlemelerle birlikte sisteme daha başka testlerin eklenmesine de izin verecek biçimde tasarlandı.

Pediyatrik Odyolojide HEARLab Uygulamaları
Bebeklerde işitme taramasının yaygınlaşmasıyla birlikte, çocuklarda işitme kaybı her zamankinden daha küçük yaşlarda tespit edilmeye başlandı. Erken teşhis her ne kadar bu çocukların aldığı işitme sağlığı hizmetini önemli ölçüde geliştirse de, amplifikasyon sağlanan çocuklar ne işittiklerini doğrudan ifade edemeyebildikleri için pediyatrik odyologların işinin zorlaştığı söylenebilir.

Otoakustik emisyon (OAE) ve işitsel beyinsapı yanıtı (ABR) testlerinden sonra işitme kaybı teşhisi koyulan çocuklar işitme cihazı kullanabilir. Bu da pediyatrik odyologlar için yeni bir zorluk yaratıyor: gerçek kulak (ve simüle edilmiş gerçek kulak) ölçümleri işitme cihazının sağladığı amplifikasyonu ölçmede kullanılabilir, ancak bu amplifikasyonun hastaya faydası olup olmadığını belirlemek zordur. Çocuğa cihazlı ABR uygulamak bir çözüm olabilir. Ancak ABR testinin de cihazlı uygulandığında bazı ciddi dezavantajları olabilir.

Çoğu dijital işitme cihazının ses işlemlemesinde en az 3 ms'lik bir gecikme olur, bu miktar bazılarında 10 ms'yi bulabilir. ABR testinde hastaya verilen işitsel uyaranın yarattığı nöral sinyal birkaç ms sonra alındığı için, dijital işitme cihazındaki işlemleme gecikmesi ABR sonucunun kesinliğini etkileyebilir. Ayrıca ABR testinde kullanılan kısa süreli uyaran tipi konuşma sesine benzemediği için işitme cihazı ile gerektiği gibi işlemlenemeyebilir. Hatta ABR sinyalinin enerjisi, işitme cihazının bir anlığına maksimum çıkış gücünde çalışmasına neden olabilir (doygunluk-satürasyon). Tüm bu etkenler, amplifikasyonun konuşma sesleri üzerindeki etkisini değerlendirmek için ABR'nin uygun bir yöntem olmadığına işaret etmektedir.

Ancak kortikal testler, işitme cihazı tarafından amplifiye edilen konuşma seslerine hastanın verdiği nöral yanıtları gösterebilmektedir. İlk kortikal dalgalar, sinyalin verilişinden 100 - 300 ms sonra ortaya çıkar. Kortikal testte 100 ms'ye varan sürelerde işitsel uyaran kullanılabilir. Bu da ABR testinde kullanılan sürelerden on kat daha uzundur. ABR dalga biçimi süreleri 10 ms'den daha kısa sürer ve uyaranın neredeyse hemen ardından başlar.

Uyaran süresinin daha uzun olması, en yavaş dijital işitme cihazına bile sinyali işlemlemek için bolca zaman tanır, bu yüzden dijital işlemlemedeki gecikmenin kortikal test sonuçlarını etkilemesi olası değildir. Ayrıca ABR'nin aksine kortikal testte, işitme cihazlarının kolayca işlemleyebileceği ve maksimum çıkış gücü kullanmayan konuşma benzeri sinyaller dahil çok çeşitli test uyaranları kullanılabilir.

Cihazlı Kortikal Değerlendirme Modülü
Cihazlı Kortikal Değerlendirme (CKD), işitme cihazı kullanıcısının konuşma seslerini duyup duymadığını ölçmek için yapılır. Hastaya serbest alanda, 55 - 75 dB SPL arasında, düşük (/m/) orta (/g/) ve yüksek (/t/) frekanslarda konuşma uyaranları verilir. Bu sinyaller, çoğu işitme cihazının kompresyon devresini aktif hale getirecek uzunlukta verilir. Konuşma sesleriyle eş zamanlı olarak kafa derisinden ölçülen voltajlar, amplifikasyonun işitme korteksinde aktivite yaratıp yaratmadığını gösterir. Hastanın cihazsız yanıtını ölçmek de mümkündür, klinisyen böylelikle cihazlı ve cihazsız yanıtları karşılaştırma imkanı bulur.

Kortikal Eşik Değerlendirme Modülü
Kortikal Eşik Değerlendirme (KED) Modülü, saf ses odyometri değerlendirmelerinde teste aktif olarak katılamayan yetişkinlerin frekansa spesifik tonları ne kadar işitebildiğini ölçer. Test tonları hava ve kemik yolu ile 500 - 4000 Hz arasında, 0 - 110 dB HL (hava) ve 0 - 70 dB HL'de (kemik) verilir. Uygun görüldüğü takdirde karşı kulakta maskeleme uygulanabilir.
KED Modülü bir klinik odyometrinin yaptığı standart testlerin yerine geçmez, ancak standart testlerin mümkün ya da pratik olmadığı durumlarda kullanmak için harika bir araçtır.

Önemli Not
Çeşitli araştırmalara göre, hastaların küçük bir kısmı uyaran işitilebilir olduğu halde güçlü bir KİUP yanıtı göstermeyebilmektedir. HEARLab CKD'nin çocuklarda, KED'in de yetişkinlerde uygulandığı klinik araştırmalar da bu çalışmalarla uyumlu sonuçlara sahiptir. HEARLab sisteminin amacı diğer işitme değerlendirme yöntemlerinin yerine geçmek değil, işitme değerlendirmesi için ek bir araç olarak kullanılmaktır.

HEARLab Broşür
HEARLab Teknik Özellikler


Bizi twitter da takip edin